Σελίδες


Κυριακή 12 Ιουνίου 2011

To do or not to do - an experimental definition of the masturbation

Do, do, do-do-do.
Do it, do it, do.
Do it, it, it, do.
Do it, itdo, itdo.
It-do it, it do, in to the doit.
In to the DO IT - SHOULD YOU DO IT.
AND IF YOU CAN NOT DO, DO IT in to the DO IT,
then you fucked it!
I tell it to you!
You fucked it
To do it in to the do.
And then the do turns into undo.
And then starts again:
Undo, Undo, Undo,
un-undo, un-undo-do,
Dobedobedo.
You should be the do.
And if you turn into the do,
The real do, do, do.
There is not anymore a do, TO DO.
SO YOU ARE FREE...
...TO DO...


Γεννάδιος Μαγυάρης

Σάββατο 11 Ιουνίου 2011

Επί ασπαράγγων

Τη μέρα που ο αντιδραστήρας στη Φουκοσίμα ξερνούσε ραδιενέργεια
μαζευτήκαμε με φίλους για δείπνο με πρώτο πιάτο βιολογικά σπαράγγια 

Θέλαμε να φάμε ελαφρά φαγητά χωρίς τοξίνες για να αποφύγουμε κάθε παρενέργεια
όμως με τη πρώτη δαγκωνιά νιώσαμε να είμαστε σε δύσβατα φαράγγια

Αυτό το μακρουλό έδεσμα εκλεκτό για τους πολλούς, μας γέμισε αφόρητη αηδία  
καθώς αθέλητα και αβίαστα σκεφτήκαμε τα γυάλινα σωληνάρια του πυρηνικού επιστήμονα.     

Κοιτάξαμε αμήχανα ο ένας τον άλλο, αφήσαμε τα πηρούνια και βυθιστήκαμε σε σκέψεις,   
σκέψεις ανούσιες, ηλίθιες, έτσι, για να περάσει η στιγμή.   

Πετάχτηκε ο διπλανός με θάρρος να μιλήσει γιατί ήταν ο μόνος με άγνοια κινδύνου, 
όλοι οι υπόλοιποι είχαμε λουφάξει στη σιγουριά της σιωπής.  

¨Το είδατε το dvd με τη Τζούλια και τους δύο μαύρους;¨ ρώτησε με περισσή πρόκληση.
Κόλλησε τότε η ματιά μας στα σπαράγγια. 

Μόνο που δεν υπήρχαν πια. Τη θέση τους είχαν πάρει μαύρα μονοκότυλα, αναρριχώμενα πέη με βράκτια.
Ήταν πιο ζωντάνα από τους γυάλινους σωλήνες όμως απειλητικά για επώδυνες διεισδύσεις.
Ανακουνηθήκαμε έντρομοι ρίχνοντας επτηδευνένα λάγνα χαμόγελα.  

Η λύτρωση δεν ερχόταν ώσπου ο τολμηρός διπλανός ψιθύρισε ξέπνοα αυτή τη φορά:
¨Χρειαζόμαστε όλοι ένα ποτό και φλέρτ. Πάμε έξω, όπου να ΄ναι¨. 

¨Πιο δυνατά ρε μαλάκα, πιο δυνατά¨ φωνάξαμε όλοι μαζί με αγωνία, μηπως δεν ακούσαμε καλά τη λύτρωση.

Λουκιανός Φλέκας

Το πεζοδρόμιο

Είμαι ένα τετράγωνο 23Χ23 εκατοστά
με πατάνε καθημερινά
χιλιάδες παπούτσια σκαλιστά
πατούσες και πατουσάκια χνουδωτά 
μου πετάνε φαγητά και τσίχλες, όχι πάντα τόσο αρωματικά    
πάνω μου σβήνουνε τσιγάρα τρομακτικά
δίπλα μου έχει και άλλα τετραγωνάκια παιδικά
και κάνουμε παρέα το ένα στο άλλο διακριτικά

στηρίζω όμως ευλαβικά 
αυτούς που με πατούν μαχητικά

ακόμη και όταν με φτύνουν αποκρουστικά
πάντα υπομένω μαρτυρικά.

Ωστόσο περνάω τη ζωή συναρπαστικά
αφού πάνω μου γίνονται πράγματα φανταστικά
κι εγώ είμαι πάντα εκεί.


Μίριαμ Μπιζού

Η βαλίτσα

Μια φορά κι έναν καιρό είχα μια φίλη που ήταν ροζ, ήτανε πολύ καλή και πάντα βολική. Έκανα λοιπόν το λάθος και την άφησα η χαζή, έλα όμως στη γωνιά που παραμόνευε βιαστής...Μου την τρύπησε ο τρελός, μου την χτύπησε εμπρός και στο τέλος την πέταξαν και από τον τρίτο χωρίς φως...Έκλαψα πάρα πολύ, αλλά εμφανίστηκε εκεί ένας από μηχανής θεός, που ήτανε και καραφλός! Μου την πήρε από τα χέρια για να φτιάξει την πληγή και από τότε αγνοείται και αυτός και αυτή. Εμφανίστηκε ξαφνικά και μου είπε είναι καλά, αλλά έλα που εγώ είδα σφάλμα τρομερό! Ήταν βλέπετε μικρό και τελείως άκομψο, χαζό και φυσικά δεν ήταν ροζ. Αφού φώναξα πολύ, έσκασε μύτη μια σωστή, μόνο που αντί για ροζ, ήτανε λιγάκι γκρι. Δεν πειράζει είπα εγώ, αφού είναι βολική, την αγκάλιασα πολύ και την πήγα σπίτι με ταξί!

Μαίρη Ντουμάνη

Κυριακή 5 Ιουνίου 2011

Ο Φριφρίς και ο Λελές

Ο Φριφρίς και ο Λελές, τα κακά παιδιά,
τον μάγκο δεν τον έδιναν και όσο η νύχτα πέρναγε όλο και πιο κάτω έπεφταν!
Η υπολοχαγός Μαρία θα λυγίσει;
Πόσες μέρες φυλακή αυτό θα του στοιχίσει;

Μάγκος βαρύς ακούγεται απ το νηπιαγωγείο,
τον σούπερ Μάριο θα αναζητήσω να φέρει άλλα δύο,
μα να σου με τετράδια έρχεται ο Φρίξος ο Ροφός,
μαθητής υπόδειγμα, πάντα διαβαστερός!

Μα αρκετά με όλα αυτά, κουράστηκα, βαρέθηκα
και από το γκάζι με τον Νεκτάριο Κουρέα,
μια βόλτα σας παω εγώ, εδώ κοντά στη Κερατέα,
που τη γεμίσανε τα ματ κι οι πολιτσμάνοι!

Μα ίσως πιο σωστά να τα λεγε η Μαίρη η Ντουμάνη,
σιβεργκίν και γίναν in κι οι ασφαλίτες,
τους βαράνε και τους χτυπούν, μα δεν πειράζει,
αφού στον Φλέκα διάβασα ότι ναι αρβανίτες!

Αυτά είχα κι εγώ να πω ο Έγκλειστος ο Κλέων,
που ένας μπορεί να μουνα, αλλά ήμουνα και λέων!

Μη τους φοβάστε, κακοποιήστε τους!

Κλέων Έγκλειστος

Τετάρτη 1 Ιουνίου 2011

3η Βραδιά Κακο-ποίησης

Photobucket

Here comes the flame again, falling on our brains like a hurricane!
Τρίτη βραδιά κακο-ποίησης, την Παρασκευή 3/6/11, 21:30, αφιερωμένη στους κακοποιούς που θα μας κάνουν να δούμε πιο μακριά! Με λέξεις χωρίς συγκεκριμένη πατρίδα, κατοικούμε σε όλο τον κόσμο και επαληθεύουμε το άπειρο του κύκλου...FAMA VOLAT!